قبل از آن که انسان با انواع گیاهان و کاربرد آن ها آشنا شود همه آن ها دارای ارزش یکسانی بودند و همین مساله باعث می شد که هر گیاهی بر اساس قدرت رقابتی خود مکانی را اشغال و به حیات خود ادامه دهد. اما با شناخت گیاهان و پی بردن به این موضوع که برخی گیاهان برای او مفید و برخی از آن ها بی فایده و یا حتی مضر هستند، شروع به اقداماتی جهت نابودی آن ها نمود و این گروه از گیاهان را علف هرز نامید. علف های هرز از نظر کاهش عملکرد کمی و کیفی محصولات زراعی بسیار حائز اهمیت هستند و کشاورزان ما از این عامل، خسارات فراوانی دیده اند. شاید عامل اصلی این همه خسارت، عدم شناخت کافی در زمینه شناسایی و مدیریت علف های هرز باشد و یا این که خروجی آزمایشات انجام شده آن گونه که باید در اختیار کشاورزان قرار نگرفته و اغلب با سهل انگاری همراه بوده است. البته در سال های اخیر اهمیت علف های هرز بیش از سایر عوامل خسارت زا در محصولات کشاورزی و باغی است و مهار آن ها به تنهایی، هزینه ای از کل هزینه کنترل آفات و بیماری ها را به خود اختصاص داده است. شاید بتوان گفت دلایل این اهمیت مربوط به عوامل متعددی است که به اختصار به چند مورد از آن ها اشاره می شود: محصول زراعی و علف هرز هر دو نبات محسوب می شوند و همین موضوع کار را پیچیده می کند، چون هر عاملی که برای تقویت محصول به کار رود، به طبع روی علف هرز هم اثر مثبت داشته و هر راهکاری که برای نابودی و تضعیف علف هرز به کار رود روی سلامت محصول هم اثر منفی دارد. تولید بذر در علف های هرز آن هم به مقدار زیاد، که سال های متمادی مشکل آفرین خواهد شد. تنوع علف های هرز در یک محصول خود نقش بسیار مهمی در خسارت زایی دارد چون ما در مورد سایر عوامل خسارت زا چنین تنوعی را نداریم مثلا به طور همزمان یک یا دو عامل بیماری زا در مزرعه دیده می شود. ولی در مزرعه شاید به طور همزمان بیش از 30 نوع علف هرز هم داشته باشیم. محدودیت در میزان دز علف کش توصیه شده
