در طول دهه های اخیر، صنعت گردشگری در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها نقش مهمی پیدا کرده است و یکی از منابع درآمدی مهم و عاملی تاثیرگذار در تبادلات فرهنگی بین کشورها محسوب می شود. رشد این صنعت بالاخص در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی باعث شده است تا مدیران و برنامه ریزان محلی، منطقه ای و ملی برای رهایی از اقتصاد تک محصولی و وابستگی به یک منبع درآمد، رویکرد خود را تغییر داده و برای جذب گردشگران جهت رونق اقتصادی و دریافت درآمدهای ارزی برنامه ریزی کنند. بازاریابی در صنعت گردشگری شامل پیش بینی نیازها و جلب رضایت گردشگران حال و آینده است که شرکت های خدمات مسافرتی و عرضه کنندگان محصولات گردشگری را درگیر ساخته است. هدف از بازاریابی گردشگری، رفع نیاز گردشگران و تامین احتیاجات مصرف کنندگان است که از طریق شرکت های گردشگری مختلف برآورده می شود. از آنجایی که محصولات صنعت جهانگردی از نوع خدمت هستند و زیرمجموعه تولیدات ملموس صنایع محسوب نمی شوند، عرضه این محصولات با حساسیت های مخصوص به خود رو به رو هستند. محصول نهایی سفر گردشگران، رضایت گردشگر و یاد و خاطره مثبتی است که از سفر خود در ذهن آن ها به جای می ماند. رضایت گردشگر موجب تکرار سفر و همچنین معرفی مقصد گردشگری به گردشگران بالقوه خواهد شد که در اینجا است که می توان گفت مقصد در جهت هدف خود، یعنی وفادار ساختن گردشگر گامی موثر برداشته است. بازاریابی گردشگری جنبه های عملی و نظری دارد. هدف از این درس، ارائه جنبه های تجربی بازاریابی گردشگری در کنار مباحث نظری و اصول بازاریابی گردشگری خواهد بود. این درس در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مکملی برای دروس مدیریت بازاریابی و تبلیغات گردشگری، اصول مدیریت و بازاریابی خدمات، رفتار مصرف کننده در جهانگردی و بازاریابی بین المللی در جهانگردی به شمار می رود. در این آموزش ابتدا به تعریف محیط بازاریابی در صنعت گردشگری، رفتار مصرف کننده، تقسیم بندی بازار، موقعیت یابی و آمیزه بازاریابی، عرضه داشت گردشگری، نظام های توزیع در صنعت گردشگری، مقاصد و اماکن بازاریابی و… پرداخته می شود.
