آموزش تشخیص و درمان خونریزی لوله گوارش فوقانی در بخش اورژانس

خونریزی لوله گوارشی فوقانی علل متنوعی به لحاظ شدت خونریزی دارد که بعضی جزئی و بعضی تهدیدکننده حیات هستند. در همه این موارد، پزشک اورژانس در وهله اول روی پایداری علائم حیاتی بیمار تمرکز دارد. ضمن این‌که به این مساله توجه دارد که ممکن است در ابتدا، بیمار علائم حیاتی پایدار داشته باشد، ولی ناگهان یا ظرف چند ساعت، وارد فاز شوک هموراژیک شود. مشخص کردن این‌که خونریزی لوله گوارش فوقانی منشا واریس دارد یا غیرواریسی است، در تعیین پیش‌آگهی بیمار اهمیت دارد. استفاده از لاواژ لوله نازوگاستریک، تجویز داروهایی مثل آنتی‌بیوتیک، مهارکننده پمپ پروتون، آنالوگ‌های سوماتوستاتین و انجام آندوسکوپی برای برخی از بیماران دچار خونریزی از لوله گوارش فوقانی (و نه در همه موارد) بسته به منشا خونریزی و ریسک فاکتورهای موجود، می‌تواند مفید باشد. در موارد خاص، تزریق فرآورده‌های خونی، باید انجام شود و مشاوره جراحی باید در مورد زخم پپتیک پرفوره مدنظر باشد. همچنین استفاده از اقدامات مداخله‌ای توسط پزشکان رادیولوژیست در شرایط خاص خونریزی با منشا لوله گوارش فوقانی صورت می‌گیرد. استفاده از سیستم‌های نمرده بالینی تصمیم‌یار توسط پزشک متخصص اورژانس برای انتخاب بیمار مناسب جهت ترخیص از بخش اورژانس و پیگیری‌های سرپایی کمک‌کننده است، هرچند، گاهی تصمیم نهایی در این موارد مشکل و با ظرفیت مشارکت تصمیم‌گیری بین پزشک و بیمار صورت خواهد گرفت. در این فرادرس، تمام این موارد، بر اساس بهترین شواهد موجود بحث خواهند شد.

فرادرس

مصطفی علوی مقدم