شاید یکی از سوال های محوری بسیاری از پژوهشگران و اقتصاددانان امروز این باشد که چرا کشورهای در حال توسعه ای همچون چین و هند با وجود عقب افتادگی های تکنولوژیکی و زیرساختی نسبت به کشورهای توسعه یافته مثل آمریکا، ناگهان جهش و پیشرفت کلانی در امر توسعه آن ها ایجاد شده است. بخشی از پاسخ به این سوال کلیدی ریشه در مدل های توسعه ای دارد که این کشورها طی سال های اخیر به کار گرفته اند. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد طی مطالعات موردی خود اقدام به مستندسازی اقدامات و طراحی مدل های فراگیر توسعه ای این کشورهای پیشرو در امر توسعه نموده است که یکی از آن ها مدل توسعه خوشه های کسب و کاری است. توجه به موضوع خوشه های صنعتی از جمله رویکردهای توسعه اقتصاد منطقه ای است که طی 20 سال اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اقتصاددانان بر این باور هستند که خوشه های صنعتی به واسطه برخورداری از مولفه های اصلی رقابت پذیری، دارای قابلیت توسعه پذیری مطلوبی هستند. در این فرادرس قصد داریم تا مفاهیم اصلی مدل خوشه های کسب و کاری را تشریح و معرفی کنیم. از آنجایی که موضوع اشتغال و پیشرفت اقتصاد در دو سال 96 و 97 از مسائل مهم کشور بودند، این آموزش سعی دارد تا با به کارگیری تجارب موفق داخلی و بین المللی در جهت معرفی یکی از مدل های موفق بومی شده (خوشه های کسب و کاری)، گام بردارد. اخیرا موضوع توسعه اشتغال و کسب و کار مورد توجه بسیاری از نهادها و دستگاه های دولتی و غیردولتی قرار گرفته است. هر یک از این نهادها طی یک مدل مشخص اقدام به ارائه خدمات و مداخلات توسعه ای می نمایند. ضرورت بهره گیری از این فرادرس، آشنایی با یک دوره تخصصی تسهیل گری در مدل تخصصی خوشه های کسب و کار خواهد بود. از این رو مخاطبان این آموزش بعد از گذراندن آن، از یک نگرش سیستمی در طراحی و پیاده سازی پروژه های توسعه اقتصاد منطقه (خوشه کسب و کاری) برخوردار خواهند شد. از آنجایی که در خوشه های کسب و کاری عمدتا بنگاه های خرد و کوچک ایفای نقش می کنند و این بنگاه ها به تنهایی توان رقابت و توسعه در بعد کلان ندارند، توجه به مدل های اقتصاد منطقه ای همچون مدل خوشه کسب و کاری اهمیت ویژه ای می یابد تا از طریق آن بتوان توسعه متوازن یک منطقه را تحقق بخشید. توجه به این مدل مخصوصا در کشورهای در حال توسعه همچون ایران بسیار درخور اهمیت است، چرا که بیش از 95 درصد از بنگاه های کشور در مقیاس خرد و کوچک هستند.
