جلبک به انواع بسیار گوناگونی از جانداران فتوسنتزکننده اطلاق میشود که در طیف گستردهای، شامل یوکاریوتی (Eukaryote) و پروکاریوتی (Prokaryote) جای گرفتهاند. تخمین زده میشود که حدود 40 درصد از فتوسنتز جهانی، بر عهده میکروجلبکها است که حاکی از اهمیت بسزای این گونه از جانداران، در حفظ حیات کره خاکی است. جلبکها ساز و کارهای ویژهای را کسب کردهاند که باعث بالا بودن بهره تولید پروتئین در آنها شده است. این امر در کنار فتوسنتز 10 تا 50 برابر سریعتر آنها نسبت به گیاهان دیگر، این موجودات را به گزینهای مطلوب برای تولیدات بیوتکنولوژیک تبدیل کرده است.
